ตอบ. ควรลงโทษแก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติอันเป็นส่วนเทสนาคามีนีแล้วไม่ทำคืนอาบัติ ๑
ที่ทิฎฐิอันเป็นบาป ไม่ยอมสละ ทิฎฐินั้น ๑.
ซึ่งเป็นทางเสียสีลสามัญญตา และทิฎฐิสามัญญตา
สงฆ์พึงทำกรรมชื่อนี้ ๓ สถาน ในเพราะไม่เห็นอาบัติ ในเพราะไม่ทำคืนอาบัติ หรือในเพราะไม่สละทิฎฐิบาปนั้น สถานใดสถานหนึ่งได้.
ราชกวี
อุกเขปนียกรรม กรรมคือการยกเสียจากการสมโภค (คบหา) กับสงฆ์, ตัดสิทธิ์ของภิกษุเสียชั่วคราวเพราะไม่เห็นอาบัติ หรือเพราะไม่ทำคืนอาบัติหรือเพราะไม่สละทิฏฐิบาป.
ถ้ามีภิกษุต้องอาบัติแล้ว ไม่ยอมรับว่าเป็นอาบัติ เรียกว่าไม่ เห็นอาบัติ หรือไม่ทำคืนอาบัติ หรือมีทิฏฐิบาปไม่ยอมสละ เป็นทางเสียสีลสามัญญตาหรือทิฏฐิสามัญญตา สงฆ์เห็นสมควรจะนิคคหะพึงทำกรรมชื่อนี้ ๓ สถาน ในเพราะสถานใดสถานหนึ่ง คือ
๑.ในเพราะไม่เห็นอาบัติ
๒.ในเพราะไม่ทำคืนอาบัติ
๓.หรือในเพราะไม่สละทิฏฐิบาป แก่เธอตามเรื่องของเธอ
ยกเธอเสียจากการสมโภคกับสงฆ์.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น